Introduction - introductie

This blog is not a trail guide. It is about the beauty and the diversity of Curaçao.
There are dry months and wet months, days with wind or storm or no breeze at all.
Due to the weather conditions, you may find he trails to be very different from what our pictures show.

Most recent hikes are described in Dutch, the other entrees are in English. Our main object is to show the beauty of the island. We cannot always give exact directions of trail heads or ends.
Many trails tend to change. Also, the maintenance depends on
enthusiastic volunteers.

Important: never go hike alone! When visiting popular places like the Salt pans of Jan Kok or Ascencion Bay don't get out of your car unless other people are there. Leave money, cards and other valuables at the Hotel.
If you have no one to come with you, take a hiking tour with a guide. Please read the page with
tips and info
!
Do not touch the
Manzanilla tree or its leaves and apples. They are poisonous.
Enjoy Hiking Curaçao!
______________________________________________________________________________________________________

Wandeling Noordkant






Beste Wandelaars,

Met geen pen te beschrijven, zegt U. Wel met een potlood. Kunnen we uitstuffen. Soms zijn onze herinneringen van dien aard , dat ze niet uit te wissen zijn.
Zo'n unieke wandeling door het Curacaosche bos en over eilandelijke dreven is op zijn zachts gezegd een byzondere ervaring en zeker als je het voor de eerste maal beleeft. Kerstversiering in mondi, kokolischis aan een  wingerd, op een Melon di Seru ( bolcactus ), Infrau ( lidcactus ) heeft U daar wel eens eerder van genoten? Het bracht ons gelijk in een gepaste stemming. Hoorde ik ergens een klokje klingelen?

B. en ik keken elkaar vol verwachting aan. Wij zijn beiden tamelijk doof. Had hij ook het geklingel gehoord ? Ik vroeg het hem. Hij antwoordde, ja, dat geklungel, daar erger ik me ook aan en dan steekt mijn eksteroog. Tenminste, dat meende ik te verstaan en ik maar denken, dat hij problemen had met zijn achillespees. Ach ja, die telefoontjes ook. Vermoedelijk is het toch dat astrale deuntje geweest. Vroeger had ik het melodietje van "Toreador, PAS OP daar komt een stier aan". Ik heb wat afgerend in die tijd.

We begonnen met zijn negenen het oude Hennypad op te gaan. Het tempo lag niet hoog, zodat de gastlopers het met gemak bij konden sloffen. De galantheid van B. om hier en daar het pad te verbreden met zijn knipschaar werd erg op prijs gesteld.
Gelukkig konden we dit moordende tempo niet volhouden, want anders hadden we na zonsondergang nog in de mondi vertoefd.

De route was eenvoudig maar zeer mooi met af en toe wijdse vergezichten. De heiïgheid deed ons afzien om een plaatje te schieten. Na Henny hield B. het voor gezien. Zijn hielspoor spoorde niet goed en hij liep het Maagdenpad terug. Wij volgden het Combipad naar de Tonweg, Slavenpad richting Landhuis Noordkant. Hier werd gerust bij de bouwval, dat nog steeds in Halloweeenstijl zich voortsleept tot algeheel verval.

Aan de hier opgetaste bouwmaterialen te zien, zou er nog hoop zijn. De Grensweg door de mondi terug langs de afrastering moet je niet bij donker nemen, dan kun je lelijk verdwalen.
De vele lintjes van M. deden ons het spoor gemakkelijk volgen en precies twee over zes waren we bij de kippenfarm terug.

Voor de volgende week a.s. zondag de 30ste Dec. lijkt me Groot Sint Joris een waardige afsluitng van het voettochtjaar. De grot van Jan Tabak of het Vijgenbos en zijn wonderlijke gemuteerde Caduschis.

Bon Pascu y Feliz Ana Nobo 2013.


Foto's en verslag: G.Kroeger

Ronde Klip en een voodoo-grot met resten van Indiaanse tekeningen.

Beste Wandelaars,

Elke wandeling lijkt zolangzamerhand een sprookje. Deze voettocht had kunnen heten " Stekeltje, stekeltje in het land wie prikte er het eerste in mijn hand".

Alvorens wij het Stekelland betraden, moesten we door een terrein heen dat ons aan een Apocalyps deed denken. Een afgebrand en somber landschap bevolkt door geiten , kippen, koeien en varkens, die hier nog iets van hun gading trachten te vinden. Smeulende hopen vuil die ons nog meer deden denken aan een komende ondergang. Zou die Maya kalender dan toch...... Gelukkig bespeurden we nog enkele lichtpunten, oud kinderspeelgoed,zoals een een invalide kerstman, een driewieler waaraan twee wielen ontbraken en een brandweerauto die zijn beste tijd gehad had. Kinderen speelden hier blijkbaar nog mee.

We hadden onze auto's bij het Landhuis Ronde Klip geparkeerd en vertrokken klokkeslag vier uur. De laan die we afliepen was erg modderig en vele plassen maakten het ons niet gemakkelijk om droge voeten te houden.

Na het pad langs de Kura betraden we het niemandsland door een poort van twee bruine palen. Hierachter lagen verscholen in het groen en onder enkele Wabi bomen grote banden ,die afkomstig van Bulldozers leken te zijn. Hier moesten we rechts afslaan om onze route te vervolgen. Langs leidingen, die vroeger voor irrigatie doeleinden werden gebruikt, banjerden we door de Enfrou planten. Zo hier en daar schopten we eentje aan de kant om het pad iets breder te maken. Langs de prachtige vertakte Palu di Sia's vonden we uiteindelijk ons hoofddoel, de grot.

De vleermuisjes waren al wakker en dartelden om ons heen. De indianen tekeningen, zoals U op de foto's ziet, waren in een byzonder goede staat. Het geofferde geiitje lag op dezelfde plek als 7 maanden geleden. De voodoostokjes waren onaangetast. Kortom het leek wel of de tijd hier had stilgestaan. De tocht terug was een peuleschil, daar die gelijk was aan de heenweg. We hebben nog even gezwaaid naar Mevrouw W. op de boerderij " Vista Del Mar " om haar kenbaar te maken, dat alles goed was.

Precies twee minuten voor zonsondergang waren we terug bij onze bolides. Een byzondere wandeling die je door het trieste beeld van de Apocolyps niet direct weer loopt.

Verslag en foto's G.Kroeger












Ascencion - Patrick. Dec 2012



Zie voor startpunt van deze wandeling: Ascencion - Patrick For more hikes of Ascencion - Patrick, see: Ascencion - Patrick - Barber (in English)


Beste Wandelvriendinnen en vrienden,

Eens heb ik ergens gelezen, dat iemand om zijn spoor na te laten, langs de kant van de weg uienzaad plantte. Nu geloof ik, dat een ieder die ajuinenzaad plant, niets op zijn kerfstok heeft en niet hoeft te ontsnappen aan het woelige leven. Daarentegen is het kweken van een aards tranendal langs je levenspad niet direct wat ons voor ogen staat. Neen, wij als natuurgenietende wandelaars koesteren van wat we op ons pad tegenkomen, zelfs uienzaad brengt ons niet in een huilerige bui. We hebben ook geen kerfstok, hooguit een wandelstok. Wij volgen het spoor tot daar, waar het ophoudt en anders knippen we ons een weg door het bronsgroen. Wij willen eruit, de natuur in, als het niet regent tenminste. We ontsnappen aan de sleur van alledag en ruiken aan de Watakeli. Ha lekker.



...
Afgelopen zondag viel er niet veel te knippen en voordat we het wisten, na een 25 minuten durende voettocht over de "oude weg naar Westpunt" en nog eens 25 minuten via de "Padiki route" met zijn prachtig bloeiende Watakelis, langs een Kokospalmen bos en een ruine van een huis of Magazina, met de Seru Kosta rechts, waren we op een kale vlakte aangeland.



...

...
Eenmaal op de noordkust, konstateer je, dat er alleen nog maar een struikje, soms een verdwaalde Dividivi, een Banana di Rif of onbekende bodembedekkers en zeegras te bespeuren valt.
De staketsels van de eens zo noeste steenbrekerij begroetten ons al vanuit de verte. De roestige aanblik van vervlogen tijden wierp haar nostalgie naar ons toe of als het zeggen wilde, "Jullie hadden me moeten zien, toen ik nog in de bloei van mijn bestaan stond en al die grote keien een kopje kleiner maakte". De foto's van deze voorbije tijden geven een aardig beeld van wat zich hier afgespeeld moet hebben.


Boca Santa Pretu, een kleine Boca, ligt vlak naast de brekerij. De stenige Boca leverde vermoedelijk de keien, ofschoon Koraalsteen eerder vergruist, hoorde ik mompelen.


Op weg langs de kust kwamen we de Suplado tegen; dit zijn lager gelegen platjes langs de kustrand. Goed voor een kiekje. Altijd leuk dat opspringende water en het afvloeien daarvan over die ludieke plateautjes.



...
Een gedenkteken van een visser die de vissen van te dichtbij bekeek, deed ons een stapje terug doen.

De "Natuurlijke Brug" is eigenlijke een overhang en Boca Pistol geeft een regengordijn als het water opspringt. De krabben, die hier langs de rotswand kropen, vinden zo'n douche geweldig zo te zien.



...

Als klap op de vuurpijl vergaapten we ons aan de wonderlijke en betoverende Boca Patrck. Welke niet misstaan zou hebben als decor voor de film "Lord of the Rings". Een plaatje. Het lijkt net of twee bocas ineen zijn gevloeid. De toverachtige ribbels en afgebrokkelde barankas zorgen voor een niet te evenaren schouwspel. De Seru Bayan met zijn vele schorpioenen houdt de wacht. Hier moet zich ook nog een grot "Cueba Patrick" bevinden. Tussen de Seru Bayan en de Seru Kosta door vervolgden wij onze tocht. Zo tegen de avond door de zon beschenen, lijken de toppen goudkleurig. Je blijft er naar kijken en fantaseert, dat allerlei soorten dierenkoppen je van bovenaf begluren. Wel voor donker thuis komen, placht mijn vader zaliger immer te zeggen. Ik moet helaas bekennen , dat dat niet altijd lukte.


Foto's en verslag: G.Kroeger

Natuurwandelingen op woensdagmiddag in December 2012


Natuurwandelingen op woensdagmiddag in December 2012


Wandelen bij Boka Patrick - 5 December 2012, gaat door.

Verzamelen bij het tankstation in Barber. Vertrek om 16.00 uur precies.

Via een onverharde weg lopen we naar de noordkant. Onderweg komen we langs restanten van de plantage, o.a een waterput, het kokospalmenbos en de ruine van een oude opslagruimte.
In de prachtig gelegen Boca Patrick zullen we even strandjutten. Hierna lopen we door over het ruwe kustplateau naar de suplado, bij een beetje ruwe zee een indrukwekkend zeewaterspel.


Wandelen van Vaersenbaai - Bullenbaai - 12 December 2012. Is Afgelast.

Verzamelen bij Vaersenbaai op de parkeerplaats van Kokomo beach. Vertrek om 16.00 uur precies.

De wandeling gaat over een smal kustpad met prachtig uitzicht over zee. Bij Boca Uniko moeten we in de rooi afdalen en hierna weer een steile helling opklauteren. Onderweg wordt gewezen op enkele bijzondere planten/bomen, die karakteristiek zijn voor dit kalkterras.


Wandelen van Mishe naar Noordkant - 19 December 2012

Verzamelen bij het restaurant “Landhuis Mishe” (Westpunt). Vertrek om 16.00 uur precies.

Komend vanuit Barber, voorbij Boca Tabla zien we aan de rechterkant zendmasten op een heuvel, ongeveer 100m verder ligt aan de rechterkant van de weg het restaurant”Landhuis Mishe”.
Van hieruit wandelen we naar de Noordkant. We volgen slingerpaadjes over de heuvels, vanwaar we een prachtig uitzicht hebben. Na wat regenval ondergaat dit landschap een verrassende verandering. Op de terugweg bezoeken we verschillende boca’s.


DETAILS wandelingen
- Vanaf 15.45 mogelijkheid om te betalen
- Vertrek om 16.00 precies (hier houden we ons strikt aan anders halen we de terugkomst niet voor het donker, dus kom op tijd!)
- Terug uiterlijk 18.30
- Naf. 15 per persoon voor elke wandeling

De wandelingen gaan over onverharde paden, hier en daar heuvelachtig met kleine stukjes over rotsachtige bodem. Er wordt een stevig wandeltempo gehanteerd, waardoor deze niet geschikt zijn voor personen met knie- en rugklachten. Geadviseerd wordt stevige wandelschoenen/gymschoenen en een flesje water mee te nemen. De groepjes blijven klein en wandelen is op eigen risico.
Inschrijven kan via het registratie formulier op de website www.curacaofootprint.org of via mail op info@curacaofootprint.org. Geeft u ook aan met hoeveel personen u in totaal meedoet!


In verband met de feestdagen vinden er in de maand December drie georganiseerde wandelingen plaats. We organiseren echter ook gegidste wandelingen voor prive-groepen indien gewenst. Wilt u graag een gids voor een natuurwandeling met uw familie of vrienden, neem dan contact met ons op op het emailadres info@curacaofootprint.org of bel ons op 5228289 of 5698811. Prijzen vanaf Naf.75 gulden (voor groepen tot 5 personen).

Register NOW!


Our mailing address is:
Caribbean Footprint
Willemstad, Curacao
Willemstad, No Region 0
Netherlands Antilles



Ascencion - Patrick

Beste Wandelvriendinnen en vrienden,

Na afgelasting van de wandeling afgelopen zondag vanwege het slechte weer proberen we opnieuw naar Patrick te gaan. Hiertoe vertrekken we van de normale parkeer gelegenheid bij het landhuis Ascension in de de buurt van het graf van de Bomba. Niet het hek van Ascention door. We volgen de Oude weg naar Westpunt tot aan de slagboom en lopen via de Padiki route naar Patrick en keren via de noordkust terug naar ons uitgangspunt. Om niet voor verrassingen te komen staan, zoals b.v. het uitvallen van het licht, vertrekken we een kwartier eerder. Het is aan te bevelen om droge kleren, waterdichte schoenen of droge sokken en schoeisel mee te nemen, buiten de normale zaken zoals water,wandelstok, zonnebrandolie, insectenrepellent, hoofdbedekking, regenkleding etc.. De foto's geven aan waar U zoal langs komt.
Verzamelen bij het Landhuis Ascension.
Duur ongv. 2 uur.

Foto's G.Kroeger













Kaminata Groot St. Martha, wandeling 8 december.


Natuurwandeling Groot Santa Martha 8 december 2012


Natuurwandeling Groot Santa Martha
8 december 2012
Wandelen bij Groot St. Martha
8 December 2012Willemstad - We parkeren en verzamelen de groep voor Landhuis Pannekoek en vertrekken precies om 07.00 uur. Vanaf 06.45 is er de mogelijkheid om te betalen.
Duur van de wandeling is 3 tot 3 ½ uur

De wandeling gaat door een mooi diep uitgesleten rooi. Na een forse regenbui stroomt water door deze rooi, langs hoge mansaliña bomen, naar de saliña van San Juan. In deze omgeving leven aardig wat verwilderde varkens, ze laten hun sporen duidelijk zichtbaar achter. Bij voldoende tijd lopen we door naar een ongerept stukje koraalstrand omgeven door mangroves.
Het smalle pad brengt ons in de heuvels, en dit betekent pittige hellingen op en af. Van hieruit hebben we prachtig uitzicht over de saliña’s en de verre omgeving. Opvallend zijn de oude slavenmuren ,die kris kras door de heuvelroute slingeren.

Deze wandeling is geschikt voor wandelaars ,die over een goede konditie beschikken. Stevige wandelschoenen, pet, eventueel zonnebrandcrème en extra water voor onderweg zijn noodzakelijk. Bij afloop van de wandeling is er vers fruit en verfrissingen.
Kosten bedragen Naf. 20 per persoon inclusief fruit, verfrissingen en ob.
Inschrijven is noodzakelijk en kan door het inschrijfformulier in te vullen wat te vinden is op de website www.curacaofootprint.org. Mailen kan ook op info@curacaofootprint.org.



Kaminata Groot St. Martha
Willemstad - Punto di komienso i di parker ta dilanti Lanthùis Pannekoek. E kaminata ta ranka sali 07.00 or en punto. For di 06.45 or tin posibilidat pa paga.
Kaminata aki ta dura 3 pa 3 ½ ora.

E kaminata ta kana pasa dor di un roi hundu. Despues di bon yobida awa ta basha den e roi aki, ta pasa palu di mansaliña altu pa bai den direkshon di e saliña di San Juan. Den e área aki tin hopi porko 'wild' ta biba, lu ta laga nan spor atras. Si tin sufisiente tempu nos lo pasa un playa di piedra di koral ku palu di mangel. E ruta ta hiba nos den e serunan, kaminda tin subida i bahada basta pika i di unda tin un bista espektakular riba e saliña i otro áreanan di naturalesa. Remarkabel ta e muraya di katibu ku ta krusa e serunan.

E kaminata aki ta solamente pa partisipante ku un bon kondishon. Sapatu fuerte, pèchi, sunscreen i awa èkstra pa durante e kaminata ta nesesario. Na final di e kaminata tin fruta fresku i refresko.

Gastu ta 20 florin pa persona ob inkluí.

Ta nesesario pa inskribí. Pa inskripshon yena e formulario riba e siguiente website www.curacaofootprint.org of manda un mail pa info@curacaofootprint.org.


Register NOW!


Our mailing address is:
Caribbean Footprint
Willemstad, Curacao
Willemstad, No Region 0
Netherlands Antilles



Buriku trail - kust - Patrick (en foto's van Weitje)

Beste Hielpesers, Knievallers en Tuimelaars,

Het vorige weekend had de uitgedunde ploeg "het eitje van een Weitje" wandeling bedacht. Een korte kordate wandeling waarbij C. zo het een en ander te vertellen had over het wel en wee van het vervallen landhuis.









foto's: M. van Soest

Dat maakt onze wandelingen zo speciaal. Een ieder weet wel iets te verhalen van vroegere tijden. Indachtig deze belevenissen is het mogelijk wel aanlokkelijk, om de oude steenbrekerij bij Boca Patrick, althans de resten, aan te doen op het heilige land van Sint Patrick. Hiertoe vertrekken we van de normale parkeergelegenheid bij het landhuis Ascension in de buurt van het graf van de Bomba en niet achter het hek van Ascention.

We volgen de Buriku trail naar Patrick en keren via de noordkust terug naar ons uitgangspunt. Om niet voor verrassingen te komen staan, zoals b.v. het uitvallen van het licht, vertrekken we een kwartier eerder.
Verzamelen bij het Landhuis Ascension.
Duur ongv. 2 uur. Zie ook Buriku Trail, Ascencion
G.Kroeger.

(vanwege zeer veel regen en donder, is deze wandeling uitgesteld tot a.s. zondag)



Jamanika trail

Beste Wandelaars,

Trek Uw stoute schoenen aan. We gaan naar Jamanike. De roep voor Nike is sterk aanwezig. Dus ! Een van de lastigste wandelingen uit ons reportoire is de Jamanike tocht.
De vorige keer moesten we terug keren,daar het al donker werd en na de afdaling nog het nodige gesnoeid moest worden. We hopen nu dat Uniek Curacao ons voor is geweest en de paden gebaand zijn. Water ,een stok,oude kleren en iets droogs om na de wandeling aan te trekken, is geen overbodige luxe. Een snoeischaar of machete is aan te bevelen. Foto's genomen van de natuur rondom Mal Pais. De bruska is een vrij onbekende boom die hier voorkomt. Een foto van Lago Disparse en de aanloopweg waar nog wel eens plassen kunnen staan.
Het vezamelpunt is na de kinderboerderij voor de slagboom. Na de afslag naar Mal Pais neemt U de afslag naar Jamanike,Lago Disparse is aangegeven door een richtingsaanwijzer. Deze onverharde weg oprijden tot aan de slagboom.
De zon gaat om 18.10 uur onder.
Daarom verzamelen om 15.15 uur.
Start om 15.30 uur.
Duur van de wandeling 2 1/2 uur.


Beste Wandelaars,
Oudjes vatten koudjes. Dit gedacht hebbende, keek ik bezorgd naar de lucht. Donkere wolken pakten zich samen. Ik spoedde mij richting verzamelpunt; de landweg aangegeven door een groenwit bord met de aanduidingen Seru Djuku, Seru Jamanika, Dam ( Lago Disparse ) en Hofi Mal Pais.Het begon langzaam te druppelen en toen ik hier aankwam werden de druppels alsmaar frequenter en groter.Gelukkig na een flinke plens hield Pluvius het voor gezien.


Iedereen was op tijd, zodat we voortijdig aan de voettocht konden beginnen. Duidelijk  had Uniek Korsow verstek laten gaan, er was niet geknipt. Zelfs op de aanloopweg sloegen overhangende takken tegen de voorruit. Het deerde ons groepje van zes niet. Met B. voorop en de snoeischaartjes er achteraan werd het pad weer ordentelijk begaanbaar gemaakt. Edoch, het gevallen water had de grond erg zacht gemaakt, zodat we de nodige kluiten verzamelden.

Na elk afgeknipt takje kregen we een gratis douche toebedeeld. Dit mocht evenwel de pret niet drukken. Veilig en kletsnat in soppende voetbedekkers over de spleetjes stappend gingen we het plateau over.




De uitzichten vanaf het plateau waren zowel overweldigend als adembenemend, hetwelk de tocht over het spleterige plateau nog gevaarlijker maakte. Het overdadige groen hield ons gevangen. Ik vergat om een onvergetelijke foto van al die mooie spleetjes te maken,jammer.

Af en toe leek het of we de weg niet konden vinden, echter ons goede gesternte hield ons op track. Bij de afdaling aangekomen namen we nog een slokje op de goede afloop.
We zaten strak op schema. De zonnestand werd naarstig in de gaten gehouden. Niemand had kaarsjes bij zich.



Water en een zoutboostertje doen wonderen. We roetsjten het plateau af, alsof we dit gagelijks deden. Op een makkelijk punt waar een rotsblok tot enige klimneigingen maande, gleed ik even weg en ja hoor na een halve koprol stond ik weer vrolijk op. Helaas ik merkte pas tweehonderd meter verder, dat mijn bril van mijn neus was verdwenen. Ik zie namelijk geen steek zonder een bril op mijn neus, maar dat had ik pas in de gaten, nadat ik al door diverse struikgewassen gebanjerd was. Terug dus.

M. die erg goeie ogen heeft, vond meteen mijn bril. Wel een beetje verfomfaaid, daar blijkbaar mijn wandegenoten dit obstakel niet opgemerkt hadden. Morgen maar even naar de opticien, want wat Kan niet kan, doet Pieter wel.

Het 'verdwenen' meer in zichtbare toestand



Via de Bina trail liepen we weer in de richting van Lago Disparse (verdwenen meer). Er stond geen water in het meer. De eendjes waren gevlogen, de reigers hielden het voor gezien en de roerdompen, daar zoeken we nog naar.



Na 2 uur en 40 minuten waren we om vijf over zes bij onze auto's aangeland. Het verzoek om enkele droge kledingstukken in voorraad te houden, kwam enorm van pas. Deze wandeling is een herhaling waard ,temeer omdat er nog wel het een en ander gesnoeid kan worden.

Deze wandeling vanaf Vaerssenbaai.