Introduction - introductie

This blog is not a trail guide. It is about the beauty and the diversity of Curaçao.
There are dry months and wet months, days with wind or storm or no breeze at all.
Due to the weather conditions, you may find he trails to be very different from what our pictures show.

Most recent hikes are described in Dutch, the other entrees are in English. Our main object is to show the beauty of the island. We cannot always give exact directions of trail heads or ends.
Many trails tend to change. Also, the maintenance depends on
enthusiastic volunteers.

Important: never go hike alone! When visiting popular places like the Salt pans of Jan Kok or Ascencion Bay don't get out of your car unless other people are there. Leave money, cards and other valuables at the Hotel.
If you have no one to come with you, take a hiking tour with a guide. Please read the page with
tips and info
!
Do not touch the
Manzanilla tree or its leaves and apples. They are poisonous.
Enjoy Hiking Curaçao!
______________________________________________________________________________________________________

Wacao - by car



While the hikers went up the hill and then down to admire the bocas and views, we went by car, got lost in wide open spaces and hills that looked pretty much the same all around.




Beautiful fields with sheep, cows, rusting car wrecks, goats and falcons. We took a lot of pictures, admiring the colors of the land.

Sheep
Falcon - Warawara
Kestrel - Kinikini

We ended up at the Boca that was also on the trail of the hikers. We did not see anybody. We admired a ruined house, rocks, blue water, a shore that made us think of southern Europe and a broken shell.







note: Wacao is not open to public. Hiking or driving only with guide and permit.

Wandelverslag Wacao, Playa Grandi.

Deze wandeling kan alleen gelopen worden met toestemming van de terreinbeheerder



Het gemakkelijkst zou het geweest zijn om het verslag van 11 maart 2012 te kopieeren, maar daar zit niemand op te wachten om nieuws van bijna twee jaar geleden te lezen, dacht ik nog. En hetzelfde was deze wandeling niet, het loopt altijd anders dan je denkt.
Ik loop me nog te verkneuteren, dat we weer iets origineels aan ons wandelreportoire toegevoegd hebben. Het spoor bijster raken, is eigenlijk de oorzaak dat we vernieuwend het jaar zijn binnengestapt.
Het oude landhuisje aan de weg naar Westpunt op de plantage Wacao,Wacawa of wat dies meer zij, was onze verzamelplaats. Prompt op tijd was een ieder verzameld. Het ontvangst kommittee, de beheerders Ronald en Mitchum, heette ons namens de gehele Wacao/Wacawa familie hartelijk Bon Bini de eenden snaterden en de ganzen gakten dat een lieve lust was.  De bonte verzameling lopers stond te trappelen van ongeduld om van start te gaan. Neen niet voor de Roses, tien keer het zelfde heuvelloopje, maar een uitdaging, welke menigeen heeft af doen zien van al die bergen en dalen die het plantageterrein Wacao zo uniek  markeren. 
Eerst moest er nog een stukje gereden worden om op het vertrekpunt bij de steenbrekerij aan te komen.

 Het oefenterrein Wacao bleek een goed oefengebied voor ons wandelaars. De losse flodders vlogen ons om de oren, waarschijnlijk door de inspanning, maar gelukkig waaide het flink en tijd om hier aandacht aan te besteden hadden we niet.  We kwamen ogen en oren tekort om al dat schone natuurgebied rondom te bewonderen en naar de stilte te luisteren. Mede hierdoor misten we wellicht de juiste afslag naar een hoog uitkijkpunt op een van de hoogste heuvels van waar we een overweldigend schouwspel over Playa Grandi naar de kust toe zouden kunnen hebben. Nu  waren we het spoor bijster en vonden het pad niet, dat ons naar de oude bouwvallen met het sprankelend hoopgevende opschrift " 't Komt Goed " zou brengen. 


Op de kruising linksaf bracht ons bij het moeraspaadje, dat ons het moeras inleidde. Het open water versperde ons de weg. Even werd er gedacht het te dempen met de langste van de groep. Begrijpelijk wilde hij niet voor paal liggen. Terug naar waar we vandaan kwamen. Ook hier werd een Plan de Campagne gemaakt en dachten we door verder door het prachtige Manzanillabos te kunnen circumnavigeren.
 Helaas opnieuw Plan de Campagne en werd er besloten om toch maar bij de eerste T-kruising rechtsaf te gaan  ,dus terug en op zoek naar het pad naar de uitkijk heuvel. Een groot vogelkenner had ons er nog zo op gewezen. Moeten we niet......

Mogelijk door ons goede gesternte of een infratrilling, die Sonja en mij als vooroplopers parten speelde, volgden we de ingeving om de rooi, af en toe een wabi- takje weg knippend, in te gaan naar door de avondzon beschenen rotspunten in de verte. Hoe verder we vorderden, hoe sterker het geruis van de zee aanzwol. Een mooie monding gloorde aan het einde. De Bergantinbaai zoals later bleek. Hier waren we nog nooit eerder geweest. Helaas konden we er niet lang vertoeven, daar vadertje tijd ons maande om voort te stappen.
De weg over de "Kancha de Tira" was snel gevonden en we kwamen langs het pad achter Playa Grandi bij de ruines aan.


 "Het is goed gekomen". De bouwval had een nieuwe deur. Een doorkijkje door een muur, eens een opslagplaats, was een pracht van een fotolijst en bracht heel wat hilariteit. De bekkentrekkerij door de muur stelde niet veel voor, maar de foto's gaven door al die pixels precies aan, wie er het mooiste in haar/zijn hemd stond. Lintje erom en opsturen als Kerstgroet volgend jaar. De terugloop naar onze autos bij de steenbrekerij was een fluitje van een cent.

Met zijn twaalven begonnen met zijn twaalven geeindigd gaf ons een goed gevoel en werd opgeluisterd door de nachtbloeiende Daturas,Yerba Stinki.
Voor de volgende week niet weer zo'n lange wandeling. De Kabritenberg met zijn voodoo-nisje is prematuur.
Met een vrolijke groet,
Groetend,
Foto's en verslag: GK

Wandeling zoutpannen Sint Michiel.





Foto's Els Rijnbeek

Kueba di Brua, a cave at the North side of Curaçao, at Hato-plains.


This cave, and several other caves, can be found at the rocky side of the Hato plains. 

Enter at the Hato airport side, or at San Pedro farm ( entrance fee Naf. 5,00 ). 

We often hike from the farm, leaving our cars there (ask permission to park). 

But, once driving on the plains, cars can be parked anywhere along the Hato coast. So the length of the hike depends on where the car is left. 

Cars can be parked close to the caves. From there it is just a short hike from the main dirt road to the rocky wall.